Terlik Mucizesi

Daha 2o. Yy’la geçemedim. Anlamakta zorlanıyorum bazı şeyleri.
Biz annemizden terlik yerdik.  Tatlı sert bir müdahale idi.
Çok da acıtmazdı.
Aşı gibi. Azıcık acı var ama faydasını bildiğinden katlanırsın.
Allah’a şükür, zekâ kusurumuz yok.
Adeta “fine tuning” idi.
Anacuğum. Ellerinden öpüyorum. Kır saçlarını kokluyorum. Derin çizgili yanakların,  hiç ayrılmasın bedenimden.
Çobanın ıslığı gibi idi; o tarla yasak.
Şimdi çocukerkil aile yapısına döndük. Çocuk atıyor taşı beyinsiz kafalara.
İnsan zürriyetinin son evladı zaar. Ona bir şey olsa, insanlık biter. Sanki sen yarattın. Onun da bir Rab’bi var. Bırak O’na. O senden şefkatlidir.
Üzülmesinmiş. İhtiyaçları gecikmesinmiş.
Çocuk herkese eziyet ediyor. 
Evsahibi,  hop oturup hop kalkıyor.
Hiperaktivite. Bahane bu.
Aslında edepsizlik.  Kelimenin tam anlamıyla.

İnsanlık ölüyor, insanlığı kayboluyor yavrucağın.

Bir kitap yazılır.
Üff ki Üff.
Bilimsel (sevmediğim bir kelime ama mecburuz kullanmaya) ispat; referans:

http://www.mayoclinic.com/health/adhd/DS00275/DSECTION=symptoms

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s